3: De Dagen op z’n Liefst

Wanneer: de nacht van 29 op 30 mei 2015
Wat: Tikkel
Waar: In mijn kamer
Wie: Beer en ik
Tripzitter: X
De hele dag was beer niet zeker geweest of hij wel zou willen tikkelen. Ik begreep het wel, ook al had ik er al weken naar uit gekeken. Net voor het avondeten had hij besloten dat hij wel wou tikkelen en alleen maar omdat ik heb een dag geleden gevraagd had of hij er over na wou denken om het toch te gaan doen. Hij had eerst besloten niet te gaan tikkelen. Het zat ook allemaal niet mee.
“Weet je het zeker?” vroeg ik.
“Yeah sure.”
Ik zag die twijfel in zijn ogen, de angst voor de dip erna. Ik had hem beloofd er te zijn wanneer de dip zou komen, sterker nog we zouden elkaar niet uit het oog verliezen tot en met maandag. Ik had er vertrouwen in dat het goed zou komen.  Tikkel heb ik nog nooit iets gevonden waar je bad van kunt gaan wanneer je het in de goede setting doet, in ons geval betekent een goede setting: nauwelijks voorbereid maar met z’n tweeën. Al vindt alles wel vaak plaats in mijn kamer…
We hadden net het diner achter de kiezen en met mijn gezin de laatste film gekeken van The Hobbit toen we naar boven liepen en begonnen met de voorbereiding. Ik zorgde voor muziek, genoeg water en een fijne inrichting van het twijfelaarsmatras terwijl vriend lief de lichtgroene boksbeugeltjes opdeelde in goede porties (voor mij werd de 220mg pil in 4-en gesneden, voor Beer in 3-en). Vlak voor ik begin aan een trip (tot nu toe met alles: wiet, truffels en tikkel) vraag ik me altijd af of ik het wel zeker weet en of  ik echt wel een drugsgebruiker wil zijn. In die 10-5 min ervoor ben ik ineens niet meer zeker of ik wel thuis hoor in de scene. Niet dat er echt sprake is van een bepaalde scene, maar toch. Ook nu weer huppelde ik zowel vrolijk als nerveus door de kamer om alle spulletjes die we nodig konden hebben te verzamelen. Zoals altijd zette ik me er overheen en waagde ik me aan mijn vierde tikkeltrip.
We lagen naast elkaar gewoon te liggen. We zouden wel merken wanneer het zou inkicken. We praatten gewoon wat over eigenlijk niets nuttigs, maar het was nu al super gezellig. Hoe moeilijk de tijden om ons heen ook konden zijn, we vonden elkaar altijd tussen de herrie door en maakten het dan altijd gezellig. Ik begrijp wel dat je hersenen liefde uiten als een verslaving, meer dan een emotie. Wanneer ik bij Beer ben past alles weer precies en voel ik me al snel stukken beter en kon ik het vervelende vergeten. Beer schreef een nummer op die hij later tijdens de trip nog zou willen luisteren. Ik schreef ook maar gelijk twee nummer op die ik zou aan willen luisteren.
Op een gegeven moment besloot ik naar et toilet te gaan voor ik te grote pupillen had om iemand tegen te kunnen komen. Ik merkte dat het snel zou inkicken, al was dit gevoel veel minder aanwezig dan ik gewend was van alle voorgaande keren dat ik drugs nam. Dit was de 4e keer dat Beer en ik XTC zouden gaan nemen, maar de eerste keer dat we echt nauwkeurig de doseringen hadden bepaald. Ik dacht in eerste instantie dat het nog wel even zou duren voor alles zou beginnen om hat dit gevoel zo zwak aanwezig was. Toen ik terug kwam was ik echter al weer erg knuffelig en vertelde ik hem dat ik de milde effecten al merkte. Ik hing tegen mr. Purrfect aan en knuffelde de botten uit zijn lichaam.
Eigenlijk was dit een dag veel te privé om echt te delen met anderen, laat staan het te delen op het internet. We hebben veel gepraat, ik heb gehuild, we hebben veel gedeeld. Zijn punten zijn aan bod gekomen en dingen die mij dwars zaten heb ik kunnen uiten. Het bracht ons beide dichter bij elkaar. We zijn door alle onderwerpen heen gesprint zonder dat het naar was of vervelend. Na het praten op Rafiki-stijl (niet oordelend en openstaand) hadden we zelf op een gegeven moment niets bijzonders meer te melden. Di was best wel bijzonder, tot nu toe hadden we altijd genoeg rotzooi om over te praten. Vandaag was de dag aangebroken dat we niet meer hoefden te praten over rotzooi; we hadden niets meer. Wij beiden vonden dit een mooi moment.
Nu kwam er ruimte vrij om te kunnen praten over wat we wilden en fijn zouden vinden. Bij Beer kwam al snel een vraag of we heel fijn, langzaam, met een lang voorspel en met veel gevoel seks mochten hebben. Ik zei ja en verwoorde erbij ook mijn twijfel of ik klaar zou kunnen komen. Het geen leek mij een hele opgave. Zo gedaan zo gezegd. We hebben zelf dingen geprobeerd die ervoor alleen maar naar voren waren gekomen in grapjes. Toch vonden we de situatie beide ver van vervelend. Zo fijn zelf dat we beide zijn gekomen, al vonden we beide dat het gevoel ervan gedempt was.
Toch gaf het hele spektakel een grote ontspanning en zorgde ervoor dat we beide snel in slaap zijn gevallen. Lekker tegen elkaar aan, lepeltje-lepeltje, handje in handje. Zijn gezicht, besprenkeld met mijn haar, zijn gehijg vochtig in mijn nek.
Advertisements